Dinsdag 27

Hallo allemaal (zo begint iedereen toch?😆), 

7:00- de wekker ging, langs te tent hoorde we allerlei stemmen van andere mensen die al wakker waren. Even uitstrekken en aankleden, op het moment dat ik wilde opstaan voelde ik (Roos) mijn voeten niet meer :( 

7:20- ontbijten, de kok die mee is had eitjes gebakken. Iedereen was met zijn dikke kleren bij het ontbijt gaan zitten. 

8:00- karel zegt: “iedereen klaar gaan maken we willen weg” 

Dus we pakken onze tandenborstels en lopen naar het douch gebouw, we komen binnen en alle meiden zitten tanden te poetsen (16 meiden wat moet je er ook mee....😆) 

8:10- daar zaten we dan in de bus, richting brakfontein landgoed

9:00- aangekomen op Brakfontein landgoed, was een hele mooie omgeving.

9:00-9:45: een presentatie gehad over wat er allemaal plaatsvind op Brakfontein landgoed

Het is net als de Karsten Group een plantage van citrus. Er gebeuren nog een paar dingen zoals: ze hebben een crèche en een een arts die de kinderen en de werknemers kan nakijken als er iets mis is. 

10:00- 11:00: we gingen een stukje lopen  met z’n allen naar de créche van de Mouton foundation (Brakfontein landgoed) De klassen waren ingedeeld in leeftijdsgroepen tot en met 5 jaar. We zijn daar een uurtje geweest en met de kinderen gespeeld en we hebben voorgelezen voor hun :). 

11:00: 13:00: we gingen met de bus naar  een township in Citrusdal waar ook een school was. Toen we daar aankwamen werden we heel enthousiast ontvangen door iedereen. We kregen een kleine rondleiding van de directeur van de school. Roos en ik (Anne) gingen de kinderen ophalen met de auto samen met Aagje en Kirsten om de kinderen te vertellen dat ze watermeloen konden ophalen! Ze rende achter onze auto aan met hun bakjes om mee te komen eten.

12:00- gingen we de stukjes watermeloen uitdelen die we zelf allemaal hadden gesneden. Ze waren er heel erg blij mee en vonden het super lekker. Na het eten van de watermeloenen gingen we met ze spelen en ze klommen allemaal op onze ruggen ik (Anne) droeg zelfs drie kinderen :) wat wel ietsje te zwaar was 😅. Ze vonden ons haar ook heel bijzonder en gingen daarom met onze haren spelen. We gingen daarna even een rondje lopen door hun wijk en dat zag er wel heel heftig uit er was enorm veel afval. Mensen zaten buiten gewoon te chillen zonder iets te doen omdat de mensen maar een half jaar werk hebben want alleen in een bepaalde periode zijn er werknemers nodig op de plantages. Ook viel het ons ook erg op dat er vooral heel veel kleine kinderen waren. 

13:00-moesten we weer afscheid nemen van hun en toen gingen heel veel kleine kindjes huilen omdat we weer weg gingen. (Sadd..😢)

13:30 - 15:30 We gingen daarna lunchen om half 2  in een bos en hadden we een prachtig uitzicht over allerlei plantages en bergen. Toen zaten we weer in de bus en gingen we naar een thee plantage waar ze het hele productie proces lieten zien hoe ze thee maakte. In zuid-Afrika word als enige in de wereld rooibos thee gemaakt/verbouwd. Vervolgens hadden we een thee proeverij wat een erg leuke ervaring was!! 

15:30- net onderweg gegaan naar een high school, als je naar buiten kijkt zie je allemaal piep kleine huisjes en mensen lopen op blote voeten op plekken waarvan je denkt: jeetje wat hebben wij het in Nederland toch goed en dan word je daar best geraakt door.

16:00- aangekomen bij de high school lopen we met z’n allen naar binnen en komen we in een gymzaal waar tafels en stoelen staan, langs de gymzaal zijn lokalen gebouwd waar 4 klassen zitten 

We gingen met de oudste kinderen, muziek maken en zingen :) 

Rond 5 uur moesten we weer gaan, was jammer dat we weg moesten 😢 

17:30- nog even een stop bij de supermarkt om snoepjes en drinken te komen (maar aagje en karel zijn morgen ook jarig maar we hebben niks gekocht hoor........😉😜) 

18:00- weer terug op de camping na deze  lange maar super bijzonder dag!! 

Veel liefs uit Afrika,

Roos en anne

Jy kan nie mense gebuik soos 'n tang nie

Jy kan nie mense gebuik soos 'n tang nie

- een interview met Joa Bekker

Op woensdag 21 februari hebben we afscheid moeten nemen van onze gastheer voor 3 dagen in Upington: Joa Bekker. Joa is hoofd van de trainingen die worden gegeven aan de werknemers van Karsten Group.

Karsten Group is een grote organisatie die is begonnen als een kleine rozijnen- en erwtenboerderij, die is uitgegroeid tot een van de grootste leveranciers van druiven en levert daarnaast citrusvruchten, appels en peren. Het bijzondere aan Karsten Group is echter niet hun grote productieschaal, maar de manier waarop ze bijdragen aan de gemeenschap. 

Joa heeft ons verteld hoe de Karsten Group niet alleen de werknemers helpt, maar ook de families en kinderen. De Karsten Group helpt en ondersteunt scholen voor een betere educatie, er worden aftercare centra opgezet waar kinderen worden geholpen met huiswerk en lekker kunnen spelen en de Karsten Group regelt huizen voor de families van de werknemers. De werknemers zelf krijgen trainingen en worden bijgeschoold zodat ze zo efficient mogelijk kunnen werken en de kans krijgen hogerop te kunnen komen.

En waarom doet Karsten Group zoveel moeite voor zijn werknemers? Toen meneer en mevrouw Karsten het bedrijf begonnen hebben ze besloten dat ze geen bedrijf kunnen opbouwen als ze hun mensen niet mee laten groeien met het bedrijf. En als je mensen mee wil laten groeien, dan moet je moeite in ze steken en hen mogelijkheid geven zichzelf te ontwikkelen. Je moet mensen een beter leven geven, want wanneer je dat niet doet hebben ze geen motivatie om bij te dragen aan het bedrijf. Dit komt omdat er altijd twee belangen zijn: het belang van het bedrijf en je eigen, persoonlijke belang. Als je niet voor een bedrijf kan werken terwijl je ook bezig bent met je eigen belangen heeft het geen zin, aldus Joa.

Dus waarom doet Karsten Group het beter dan andere boeren? Ze geven dezelfde lonen als andere werkgevers, ze hebben dezelfde mensen in dienst, ze hebben dezelfde grond, hetzelfde water, dezelfde zon. Het enige waar Joa op kan komen is dat Karsten Group beter zorgt voor de mensen. ‘We geven niet om mensen omdat dat een sociale verantwoordelijkheid is en het van ons verwacht wordt of als marketing, als we dat zouden doen zouden we nu nergens zijn. We doen het vanuit ons hart en we denken dat alle mensen in het bedrijf heel belangerijk zijn. Je kan namelijk niet één pakje druiven, niet een pak appels produceren zonder mensen.’

Wanneer we vragen of er nog dingen zijn die Joa anders zou willen zien in de toekomst, geeft hij aan dat er nog wel veel sociale problemen zijn. Joa zou graag zien dat mensen hun geld beter zouden besteden. Karsten Group praat veel met haar werknemers over het beheren van geld en stoppen veel moeite in het helpen van de werknemers, maar het lijkt niet altijd te helpen. 

Een groot probleem is alcoholisme. Wanneer mensen meer gaan verdienen gaan ze gewoon meer drinken in plaats van het te sparen of hun leven te verbeteren. Daarin zou Joa dus graag verandering zien in de toekomst. 

De Karsten group doet erg zijn best om mensen banen te geven, ze op te leiden en hun leven te verbeteren. Iets wat nog steeds hard nodig is in Zuid-Afrika, aangezien de werkloosheid nog op 36% ligt.

Daarnaast produceren ze fruit op een veilige manier, met veel aandacht voor hygiëne en kwaliteit. Met het kopen van fruit van de Karsten Group, zoals druiven bij de Albert Heijn, draag je dus ook indirect bij aan de sociale voorzieningen van de werknemers in Zuid-Afrika. Hoe beter die voorzieningen zijn, hoe gelukkiger de mensen zijn en hoe beter ze kunnen werken. Want, zoals Joa zegt:

'Jy kan nie mense gebuik soos 'n tang nie vat gebruik plaas op rak haal af, gebruik weer' (je kan mensen niet gebruiken als gereedschap, die je van de plank afhaalt, gebruikt, terug legt en weer gebruikt).

Anneleona en Josephine

Dinsdag 20

Hallo allemaal

Dinsdag 20 januari,

 we zijn we voor de tweede dag terug geweest naar de Karsten Group. 'S ochtends vertokken we alweer om 7.15 dus dit betekende dat we een lange dag voor de boeg. Het eerste activiteit van de dag was een schoolbezoek waar we gekeken hebben in hun computer lokaal en een zeer belangrijke voetbalwedstrijd om de eerste winst van het BothSidesKnow team binnen te slepen. Door goed samenspel tussen iedereen kwamen we snel op een 1-0 voorsprong en die wisten we met zijn allen over de streep te trekken door de bus parkeren. Onze groep heeft dus als eerste op Afrikaanse bodem een voetbalwedstrijd gewonnen, nipt maar dat telt natuurlijk ook! 

Na een beetje bij gekomen te zijn van de intense wedstrijd in de kokende zon zijn we vertrokken richting de citrus plantages van The Karsten Group. Hier hebben we gezien hoe deze plantage zijn verschillende rassen aan vruchten zoals sinaasappel, mandarijn en grapefruit. Er werd een presentatie gegeven hoe ze nou zorgde dat op het droge zand waar de plantages waren. Er word door middel van een sensor in de grond per boom bepaald wat voor stoffen hij nodig heeft om de beste stukken fruit de produceren. 

Na dit interessante bezoek zijn we terug gereden naar de druiven plantages waar we gisteren ook geweest zijn. Hier stonden twee presentaties op ons te wachten van medewerkers. Presentatie nummer één ging over hoe belangrijk het was om Door trainingen en targets mensen goed te laten werken en te zorgen dat het werk af kwam. Al met al was dit een zeer interessante presentatie.

Presentatie nummer twee werd gegeven door een meneer die bezig was met godsdienst binnen het bedrijf. Deze presentatie liet een beetje een rare nasmaak achter omdat de werkers die niet het christelijke geloof hadden eigenlijk een beetje omgepraat worden omdat hun geloof blijkbaar niet goed zou zijn. 

Na deze presentaties zijn we met de bus vertrokken om de middag te gaan spenderen met de oudere kinderen van de Aftercare van The Karsten Group. Deze kinderen hebben we een dag eerder al ontmoet maar dit keer zouden we de hele middag actief met ze optrekken.

Ik denk dat ik namens de hele groep spreek als ik zeg dat het een zeer geslaagde middag was waarin we de hele middag en avond leuke dingen met de kinderen gedaan hebben. Het begon enigszins rustig met alles neerzetten maar toen dat eenmaal klaar was werd er gelijk gevoetbald gedanst en vooral heel veel gelachen!

We waren gezellig met zijn allen aan het spelen totdat er eigenlijk vanuit het niets een heel groot water gevecht los waarin iedereen voor zichzelf moest zorgen dat hij of zij niet verschrikkelijk nat gegooid zou worden. Dit was bij iedereen duidelijk behalve mij aangezien ik van top tot teen doorweekt was! Dit duurde voor tien minuten ongeveer, lang genoeg om sommige mensen een compleet nat pak te geven. 

Na dat we allemaal weer een beetje opgedroogd waren kwam het goede idee om met elkaar op de foto te gaan en die in te lijsten. Erg leuk idee van Karel en iedereen stemde er dan ook zeker mee in. De resultaten van deze fotoshoot was dat alle kinderen een mooie foto meekregen naar huis. Het is mooi om te zien hoe de twee groepen die we waren toch samensmelten tot een grote groep waar iedereen elkaars vriend is!

Toen we allemaal een beetje neergedaald waren in een stoel hadden de kinderen een tekening gemaakt met hun toekomst droom en deze hebben ze aan ons gepresenteerd. Het was erg mooi om te zien hoe graag de kinderen anderen wilde helpen om een beter leven te krijgen! Opvolgend aan de kleine presentaties hebben een aantal kinderen een stukje voorgelezen aan de hele groep en heeft ook een deel van onze groep zich gewaagd aan het voorlezen uit een Afrikaans boek, dit leverde erg leuke taferelen op! 

Hierna werd de kans gepakt door Inge om een cheque van €1500 te overhandigen aan Joa van The Karsten Group die ons nu voor de tweede dag begeleid heeft en dat morgen ook nog doet. De cheque is voor projecten met de mensen op de plantages.

Als afsluitertje hebben we met zijn alle gegeten en hierna hebben we helaas afscheid moeten nemen van de kinderen. Dit was voor velen een lastig moment omdat we natuurlijk een band opgebouwd hebben met de kinderen en we wisten dat we ze niet weer zouden zien. 

Met de begeleiders zijn nog de contactgegevens uitgewisseld en is enig contact mee geweest al.

Al met al kijken we terug op een geslaagde dag die een permanente indruk achtergelaten heeft op ons allemaal!

Groetjes Frank!

Donderdag 22

Donderdag 22 februari

Hi allemaal!!

Vandaag hadden we een lang dagje. Nadat we de tenten hadden opgeruimd en lekker hadden ontbeten Zijn we naar een non-governmental organisation genaamd Khomani San geweest. Daar hebben we allemaal dingen gehoord en geleerd over de bushman, hun geschiedenis en hun gemeenschap. De bushman is een aparte stam die zo primitief mogelijk leeft, maar ze willen wel iets bieden voor de toeristen die daar komen. De presentatie was erg interessant en leuk om al die dingen te weten te komen. 

Daarna gingen we met een safaritruck door de Erin Game Farm en hebben we allemaal mooie dieren gezien zoals een kameel, struisvogels, gemsbokken, springbokken en buffels. Dat was een erg leuke ervaring en ook wel een leuk om in een ander voertuig te zitten dan in die bus. 

Toen we klaar waren met de trip door de Farm gingen we door naar een nieuwe camping in het TransFrontire Park. Dat was een hele lange rit (ongeveer 4 uur) maar we hebben gelukkig wel giraffen, gnoe’s en kraanvogels gezien! Helaas ook een dode giraffe, dat er best wel gruwelijk uit zag. De nieuwe camping is best wel mooi en ‘s nacht kun je hyena’s horen huilen. Helaas doet de wifi het hier niet. 

We hebben het hier enorm naar ons zin en hopen dat we nog veel andere dieren zullen gaan zien!

Liefs en tot snel,

Vera en Anne-Lotte

Boven water.

Dagen in het park met spannende beesten en taferelen maar geen WiFi en ook geen telefoonverbinding. Vandaar de stilte. Maar nu, ook al is het knipperend, werkt het weer een beetje. 

Woensdag 21

21 februari :

Hoi allemaal,

Vanochtend hebben we eerst de tenten afgebroken. Daarna zijn we naar Upington Highschool   geweest. Ze waren daar bezig met een project bruggenbouwer. We hebben met de kinderen die mee deden aan dat project gepraat over hoe de school hier in Zuid-Afrika werkt en over het project. Daarna kregen we een rondleiding door de school, het was een best luxe school. Het gebouw zag er erg mooi uit en ze hadden allemaal IPads  in plaats van boeken. Ook kwamen we er snel achter dat de scholen hier een stuk beter geregeld zijn, de scholen zijn vrij om 13.20 uur en hebben daarna sport. Ze hadden hier de sporten hockey, zwemmen, cricket, rugby, tennis en jeu de bol. Ook worden je ouders pas gecontacteerd als je een maand niet op school bent geweest. De sturen  dan gewoon elke dag het huiswerk op via de IPad , dus dat is omgerekend 12 dagen naar school in een jaar :). En ze hebben ook nog een week langer vakantie.

Daarna zijn we naar een andere middelbare school geweest, Duinveld. Hier hebben Frank en Josephine een presentatie gegeven over Nederland. Ze hebben allemaal feitjes verteld over Nederland en een typisch Nederlands dag beschreven. Ook hebben we voor de gezongen en gedanst. Ook zij hebben wat verteld over de school en ze hebben het schoollied voor ons gezongen. Ook op deze school hebben ze na 13.20 uur sport. Ze hebben we zelfde sporten als Upington Highschool. Beide scholen hebben een schoolteam en de scholen spelen wedstrijdjes tegen elkaar. 

Toen gingen we naar de bus en moeten we afscheid nemen van Joa, die de afgelopen 3 dagen met ons mee was geweest via Karsten Group. En zijn wij verder gereden naar de volgende camping. Het is hier een stuk warmer dan in Upington, zo’n 40 graden. Dus we hebben hier snel de tent opgezet en zijn daarna af gaan koelen in het zwembad. Op deze camping blijven we maar één nachtje, morgen gaan we door naar het wildpark. 

We hoorden dat het in Nederland ongeveer -10 is, dus warme groetjes uit Afrika van Kirsten en Silke!

Connection

Met de mensen hier hebben we volop connectie. Maar met de WiFi nauwelijks. We gaan nu de woestijn in. Er komt nog 1 verhaal van Frank en we proberen overal de foto’s te posten. Gelukkig krijgen jullie vast van alles via de appjes. 

Alles prima hier. De maaltijd gisteren aan de oranje rivier was een geweldige avond.